#include <stdio.h>

int main(void)
{
    printf("Hello, World!\n");
    return 0;
}

Dodanie numeru linii nie załatwia sprawy:

1 #include <stdio.h>
2
3 int main(void)
4 {
5     printf("Hello, World!\n");
6     return 0;
7 }

Z pomocą przychodzą tabelki. W pierwszej kolumnie wstawiamy numery linii wypisane w kolumnie, każdy w nowej linii oraz zamknięte w znaczniki <pre>. W drugiej kolumnie umieszczamy preformatowany kod, także zamknięty w znaczniki <pre>:

1
2
3
4
5
6
7

#include <stdio.h>

int main(void)
{
    printf("Hello, World!\n");
    return 0;
}

Ogólny szablon wygląda tak (HTML):

<table cellspacing="5"><col width="39" /> <col width="585" />
<tbody>
<tr>
<td align="right"><span style="color:#000000;">
<pre>
    NUMERY LINII
</pre></span>
</td>
<td><span style="color:#000000;">
<pre>
    KOD PROGRAMU
</pre></span>
</td>
</tr>
</tbody>
</table>

Jeszcze by się przydało kolorowanie, ale do prostego zastosowania jest ok. Istnieją pluginy, które zrobią te czynności za nas, ale jak nie ma możliwości dodawania swoich pluginów, to ten sposów w zupełności wystarcza.

Sygnał z laptopa do monitora jest przekazywany kablem HDMI. Dodatkowo mam podpięte zewnętrzne głośniki Logitech 2.1.

Monitor ma wbudowany tuner DVB-T, więc można podłączyć do niego antenę i oglądać TV naziemną. Poniżej antenka, która umożliwia odbieranie 15 kanałów.

Niestety mój laptop nie ma możliwości podłączenia go do stacji dokującej i wystaje pełno kabli z niego. Podłączenie monitora do laptopa daje większy komfort pracy w domu, a trzymanie danych na jednej maszynie umożliwia dużą mobilność. Nie ma potrzeby wykorzystywania aplikacji do synchronizowania danych, w każdej chwili można wypiąć komputer i zabrać go ze sobą. Rozkładanie pracy na dwa monitory pozwala na wizualne grupowanie zadań. Na przykład na głównym otwarty Eclipse, a na ekranie od laptopa dokumentacja.

Wybór padł na kubuntu 11.10 32bit. Wybrałem system 32 bitowy dlatego, że nie wydaję mi się, żebym na razie potrzebował 64 bitowy.

Powody

• KDE się nie zmieni, ani nie zostanie zastąpione przez innego window manadżera
• oparte jest na ubuntu, więc działa, nie trzeba za wiele konfigurować i grzebać
• już kiedyś korzystałem z systemu Linux, który miał KDE 4.x, więc znam to środowisko i nie muszę się za bardzo przyzwyczajać na nowo

Problemy

• programator AVR dalej nie chce działać

Rozwiązanie problemu jest bardzo proste, instalujemy:

sudo apt-get install pavucontrol

Z głównego menu aplikacji wybieramy Multimedia -> PulseAudio Volume Control. Przechodzimy na zakładkę Playback i w sekcji ALSA plug-in, po prawej stronie z rozwijalnej listy wybieramy Internal Audio Analog Stereo.

Netbook ma na pokładzie Bluetooth, muszę pomyśleć nad jakiś zdalnym sterowaniem.

adb: error while loading shared libraries: libncurses.so.5: \
    wrong ELF class: ELFCLASS64

Należy zainstalować:

sudo apt-get install ia32-libs

Teraz serwer adb startujemy i działa:

$ ./adb start-server
* daemon not running. starting it now on port 5037 *
* daemon started successfully *

Wybrałem Xubuntu. Jest to wybór typu: to ma działać i gnomowaty interfejs bez fajerwerków. Xubuntu zgodnie z filozofią Ubuntu jest przystosowane do Desktopowych komputerów, dla użytkowników, którzy nie mają zbyt wielkiego doświadczenia z Linuksem. Na laptopie, na którym spędzam większość czasu, chciałbym mieć Linuksa, ale nie chcę spędzać zbyt wiele czasu na rozwiązywanie problemów związanych ze sprzętem.

Jak na razie to do czego zawsze używałem komputera działa. Głównie używam przeglądarki internetowej, akurat Google Chrome, IDE Eclipse. Do pisania małych programów wykorzystuję edytor vi i wywołuję komendy z konsoli. Jedyne na co zwracam uwagę w kwestii to ma działać, to to żeby połączenie z Internetem nie było zbyt skomplikowane, czy to Wi-fi czy po kablu. Dodatkowo, żeby urządzenia USB były rejestrowane poprawnie w systemie, zwłaszcza pendrive’y. Jak na razie mam problem tylko z programatorem do mikrokontrolerów AVR. Mam Xubuntu wersję 64-bit, na Windowsie 7 64-bit też nie działa. Na Xubuntu i Windowsie 7 32-bit działa bez problemu, więc wydaje mi się, że jest to problem braku sterownika w wersji dla 64-bit.

Xubuntu 11.10

Kod programu:

#include <iostream>

using namespace std;

template <int N>
int func(float (&x)[N]) {
    for(int i = 0; i < N; ++i) {
        cout << "Element[" << i << "]: " << x[i] << endl;
    }

    return N;
}

int main(int argc, char **argv) {
    float tab[] = {34.4, 45.3, 23.4};

    int n = func(x);

    cout << "Number of elements: " << n << endl;

    return 0;
}

Wynik działania programu:

Element[0]: 34.4
Element[1]: 45.3
Element[2]: 23.4
Number of elements: 3

Głównie z uwagi na baterię musiałem zmienić to urządzenie. Bateria nie trzymała nawet dnia w stanie czuwania, nie wspominam o rozmowach. Musiałem zawsze na czas rozmowy podłączać do źródła zasilania.

Telefon jaki wybrałem także ma Androida, nie jest to model z najwyższej półki, spełnia kryteria: Android 2.x i w zakresie budżetu do tysiąca złotych. Telefonem tym jest Samsung Galaxy Ace. Kupiłem nowy, nieużywany w serwisie telefonów komórkowych. W sumie wychodzi mniej więcej tyle samo, jakbym wziął na abonament tylko tyle, że nie związałem się na 24 miesiące umowy, akurat taką opcję przedłużenia miałem.

Na start miał wgranego Androida 2.2.1 (chyba), zaaktualizowałem oprogramowanie przez KIES, PC Suite od Samsunga, do wersji 2.3.5. Nie było to łatwe, KIES miałem zainstalowane na komputerze z Windowsem 7, PC Suite musiał restartować telefon, a Windows w tym czasie MUSIAŁ zainstalować na nowo sterownik i szukał oczywiście tego samego sterownika za każdym razem na Windows Update, co trwa strasznie długo. W efekcie czas oczekiwania na urządzenie przez KIES upływał i się procedura wysypywała. Musiałem siedzieć i klikać, uświadamiać Windowsa, że on już te sterowniki ma. W ostateczności skończyło się na trzech podejściach do aktualizacji. Jedyne co było przerażające to to, żę telefon miałem dwa dni, a jak się procedura wywalała to wyglądał, jakby oprogramowanie już zostało usunięte i telefon trzeba przywracać. Jeszcze do tego w KIES komunikat, że próba aktualizacji oprogramowania nie powiodła się, musisz niestety przywrócić z kopii zapasowej. Na szczęście twardy reset za pomocą baterii zadziałał.

Teraz mając telefon z lepiej działającą baterią, nowszym oprogramowaniem, mogę pomyśleć o szerszym wykorzystaniu tego urządzenia. Jeżdżę na rowerze, z reguły trasę jaką przejechałem mierzyłem sobie na mapach google jak wróciłem do domu. Teraz mogę sobie wgrać aplikację i mierzyć na bierząco.

Algorytm jest dosyć prosty:
1. Jeżeli liczba jest parzysta, wypisz zero. Jeżeli nieparzysta – jedynkę.
2. Podziel liczbę przez dwa i odrzuć część ułamkową z dzielenia.
3. Jeżeli wynik dzielenia jest równy zero, zamiana zakończona.
4. Jeżeli wynik dzielenia nie jest zerem i liczba jest nieparzysta, to wstaw jedynkę przed liczbą binarną już otrzymaną. Jeżeli iloraz jest parzysty, to poprzedź liczbę binarną zerem.
5. Idź do kroku 2. i powtórz.

Ponieżej kod:

#include
#include 

char* program_name;

void print_usage(int ret_code) {
  printf("%s \n\n", program_name);
  printf("Converts a decimal number to binary and prints it out.\n");
  exit(ret_code);
}

int main(int argc, char** argv) {
  char str_num[32] = {0};
  unsigned int tmp_number = 0;
  unsigned int prev_number;
  int num_pos = 31;
  int i;
  int lp = 1;

  program_name = argv[0];

  if(argc <= 1) {
    printf("Provide a number to convert!\n\n");
    print_usage(-1);
  }

  tmp_number = atoi(argv[1]);
  prev_number = tmp_number;

  printf("The decimal number to convert to binary: %u\n", tmp_number);

  if(tmp_number % 2 == 0) {
    str_num[num_pos] = '0';
    printf("%d. %u. Is even: ", lp, tmp_number);
    for(i = num_pos; i < 32; ++i) {
      printf("%c", str_num[i]);
    }
    printf(" : %d\n", 32 - num_pos);
    --num_pos;
    lp++;
  } else {
    str_num[num_pos] = '1';
    printf("%d. %u. Is odd: ", lp, tmp_number);
    for(i = num_pos; i  1) {
    tmp_number /= 2;

    if(tmp_number % 2 == 0) {
      str_num[num_pos] = '0';
      printf("%d. %u / 2 = %d. Is even: ", lp, prev_number, tmp_number);
      for(i = num_pos; i < 32; ++i) {
        printf("%c", str_num[i]);
      }
      printf(" : %d\n", 32 - num_pos);
      lp++;
    } else {
      str_num[num_pos] = '1';
      printf("%d. %u / 2 = %d. Is odd: ", lp, prev_number, tmp_number);
      for(i = num_pos; i < 32; ++i) {
        printf("%c", str_num[i]);
      }
      printf(" : %d\n", 32 - num_pos);
      lp++;
    }

    prev_number = tmp_number;
    --num_pos;
  }

  return 0;
}

Wynik wykonania programu dla maksymalnej wartości liczby całkowitej, na maszynie 32-bitowej:

$ time ./dec2bin 4294967295
The decimal number to convert to binary: 4294967295
1. 4294967295. Is odd: 1 : 1
2. 4294967295 / 2 = 2147483647. Is odd: 11 : 2
3. 2147483647 / 2 = 1073741823. Is odd: 111 : 3
4. 1073741823 / 2 = 536870911. Is odd: 1111 : 4
5. 536870911 / 2 = 268435455. Is odd: 11111 : 5
6. 268435455 / 2 = 134217727. Is odd: 111111 : 6
7. 134217727 / 2 = 67108863. Is odd: 1111111 : 7
8. 67108863 / 2 = 33554431. Is odd: 11111111 : 8
9. 33554431 / 2 = 16777215. Is odd: 111111111 : 9
10. 16777215 / 2 = 8388607. Is odd: 1111111111 : 10
11. 8388607 / 2 = 4194303. Is odd: 11111111111 : 11
12. 4194303 / 2 = 2097151. Is odd: 111111111111 : 12
13. 2097151 / 2 = 1048575. Is odd: 1111111111111 : 13
14. 1048575 / 2 = 524287. Is odd: 11111111111111 : 14
15. 524287 / 2 = 262143. Is odd: 111111111111111 : 15
16. 262143 / 2 = 131071. Is odd: 1111111111111111 : 16
17. 131071 / 2 = 65535. Is odd: 11111111111111111 : 17
18. 65535 / 2 = 32767. Is odd: 111111111111111111 : 18
19. 32767 / 2 = 16383. Is odd: 1111111111111111111 : 19
20. 16383 / 2 = 8191. Is odd: 11111111111111111111 : 20
21. 8191 / 2 = 4095. Is odd: 111111111111111111111 : 21
22. 4095 / 2 = 2047. Is odd: 1111111111111111111111 : 22
23. 2047 / 2 = 1023. Is odd: 11111111111111111111111 : 23
24. 1023 / 2 = 511. Is odd: 111111111111111111111111 : 24
25. 511 / 2 = 255. Is odd: 1111111111111111111111111 : 25
26. 255 / 2 = 127. Is odd: 11111111111111111111111111 : 26
27. 127 / 2 = 63. Is odd: 111111111111111111111111111 : 27
28. 63 / 2 = 31. Is odd: 1111111111111111111111111111 : 28
29. 31 / 2 = 15. Is odd: 11111111111111111111111111111 : 29
30. 15 / 2 = 7. Is odd: 111111111111111111111111111111 : 30
31. 7 / 2 = 3. Is odd: 1111111111111111111111111111111 : 31
32. 3 / 2 = 1. Is odd: 11111111111111111111111111111111 : 32

real	0m0.002s
user	0m0.000s
sys	0m0.000s

Program wypisuje kolejne kroki działania, liczba na końcu każdego wiersza to liczba bitów. Na końcu jest wypisany czas działania programu, a nie samej zamiany. Zamiana pewnie trwa dużo krócej, wypisywanie na ekran zajmuje czas.